Vragen van John Leerdam (PvdA) aan Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Ank Bijleveld-Schouten. Hij heeft berichten gelezen dat de Eilandraad van Bonaire een referendum wil over de status van Nederlandse gemeente. In hoeverre is de Eilandraad gecommitteerd aan de handtekening van het Eilandbestuur onder het Slotakkoord? Indiener herinnert staatssecretaris Bijleveld (BZK) aan haar eerdere stelling ‘afspraak is afspraak’ over het Slotakkoord en het uitvoeringsproces dat toen in gang is gezet.
http://ikregeer.nl/document/V009Z16760
Gebaseerd op berichten uit Amigoe, 16 september 2009, Antilliaans Dagblad, 16 september 2009 en de Volkskrant, 16 september 2009.
Voorzitter,
Er is alle reden om zorgvuldig om te gaan met het verheffen van Bonaire van kolonie tot Nederlandse gemeente. Zo’n integratieproces roept onzekerheid op, angst en territoriale reflexen. Wij in Nederland vinden het ook niet leuk om stukje bij beetje geabsobeerd te worden door de Europese Unie en een referendum kan dan een fijne uitlaatklep zijn om ongenoegen te ventileren. Er verandert weinig tot niks, maar de therapeutische werking van een krijgshaftige mars naar de stembus en een krachtig “Nee!” is er niet minder om.
Grote veranderingen maken bang en angst voor het onbestemde zoekt naar bevestiging: de huurprijzen op Bonaire lopen op, en verdomd, dat ligt vast aan de komende staatkundige veranderingen. Net als de andere jobstijdingen die het eiland treffen. Het toerisme liep de afgelopen maanden 16% terug, en dat moet ook daardoor komen (want iedereen wil naar Bonaire, maar niemand wil op vakantie naar een Nederlandse gemeente, – behalve misschien een staatssecretaris met een profileringsprobleem, die liever op Terschelling blijft). Uit de Amigoe leer ik ook dat men op Bonaire bang is voor een te grote toestroom van Nederlanders. In Nederland maken sommigen zich op hun beurt druk over een invasie van Bonaire-bewoners, en zo hebben we allemaal onze eigen ondergangsfantasieën.
Overigens, heel indrukwekkend dat de heer Leerdam maar liefst drie krante-artikelen noemt. Maar de Volkskrant schrijft de Amigoe over, en het Antilliaans Dagblad meldt dat de Volkskrant de Amigoe over heeft geschreven. Het is duizelingwekkend maar mijn sense of urgency wordt er niet door opgezweept.
We hoeven ons al met al geen zorgen te maken over een referendum op Bonaire. Zie Wikipedia: “Op 10 september 2004werd op Bonaire een niet-bindend referendum gehouden. Van de kiesgerechtigden stemden ruim 59 procent voor een rechtstreekse band met Nederland. Slechts 16 procent stemde voor voortzetting van de huidige situatie.”
Twee conclusies: een niet-bindend referendum is prima, en ruim 59 procent van de Bonaire-bewoners is voor een directe band met Nederland. Daar houden we ze aan!