Aan de Voorzitter, antwoorden op kamervragen

2009Z15343

Vragen van de leden Van der Ham en Pechtold (beiden D66) aan de ministers van Justitie en van  Verkeer en Waterstaat over kentekenregistratie.  Ze signaleren dat kentekenregistratie met camera’s problemen kan opleveren als die worden ingezet als bewijsmateriaal in de rechtszaal. Ze wilen dat er geen gebruikt wordt gemaakt van die vormen van registratie totdat een afdoende wettelijk kader daarvoor is ontwikkeld. Ze vragen wanneer die wettelijke regeling hun kant op zal komen. (Ingezonden 31 augustus 2009)

Voorzitter,

Criminaliteit is een gesel voor dit land. Een gesel die het CDA een halt wil toeroepen . Samen met mijn collega van Verkeer en Waterstaat zet ik hiervoor alle mogelijke middelen in. Zo hebben wij samen de markt zo ver gekregen om een systeem te maken waarmee we de gangen van alle gebruikers van het openbaar vervoer gedurende 7 jaar kunnen volgen. We ontdekten helaas dat de meeste criminelen niet van het openbaar  vervoer houden. De jeugd terroriseert nog wel eens een buschauffeur of blaast wat stoom af op een conducteur, maar laten we eerlijk zijn, dat is niet genoeg om je druk over te maken.

De echte criminelen rijden auto. Het zijn niet van die communalisten, groene eco-hippies, ambtenaren, tieners of studenten. Echte criminelen rijden overal, zonder dat we weten waar ze zijn. Iedere auto die u voorbij ziet rijden bevat potentieel een crimineel. Waarom zou iemand anders alleen in zijn eigen privé-ruimte rondrijden? Heeft u wel eens gezien hoe ze zich gedragen op de snelweg? Er is geen automobilist die de wegenverkeerswet niet overtreedt tijdens welke rit dan ook. Hoe strenger we de regels maken, hoe strakker we de snelheidsbeperkingen maken, hoe meer overtredingen. Ik zei het: de gesel van de criminaliteitis waart rond. En hij heet automobilist.

Even het schuim uit de mondhoeken vegen… daar zijn we weer. Wat zei ik? Oh juist: iedere automobilist is een potentiële crimineel. Heel goed. Dan is het ook fair om al hun gangen na te gaan, toch?  We registreren gewoon ieder nummerbord. Nu alleen nog op de snelweg, straks op iedere straathoek.  (Noot aan de telecomsector: een Europese aanbesteding voor 35.000 UMTS modules voor camera’s komt eraan). Een stelletje privacy-fanaten heeft ons ooit verboden iedere telefoon te volgen (uw Kamer, eind jaren ‘90),  maar de rechter heeft lekker geen probleem met het volgen van iedereen die auto rijdt in de buurt van Zwolle. Officieel gooien we alle data weg die niet van criminelen zijn. Maar ja, hoe bepaal je dat, hè? Als je zegt ‘alleen veroordeelde criminelen’, dan ben je verkeerd bezig, dat begrijpt iedereen. Die zijn namelijk al ooit betrapt en veroordeeld. Daar valt weinig te winnen. Wij willen iedereen registreren al voordat hij gepakt is. Preventie, weet je wel. Iedereen is verdacht, totdat de rechter anders bepaalt en hem schuldig verklaart – of niet. Kortom: we volgen iedereen, want als je auto rijdt ben je een crimineel. En anders word je het wel.

Voorzitter, als de heren Van der Ham en Pechtold een wettelijk kader willen, dan gaan we daar aan timmeren en schaven. Maar eerst moet die offerte voor draadloze camera’s de deur uit. Zullen we zeggen: zo tegen de verkiezingen?

Goh, voorzitter, wat ben ik dankbaar voor het fenomeen schriftelijke kamervragen. Ten eerste natuurlijk omdat ik zowat elke ondergeschikte met een qwerty op zijn mobiel de vragen van de geachte afgevaardigden kan laten beantwoorden. Paraafje erop en door weer met mijn drukke werkzaamheden.

Veel meer zorgen maak ik mij om het vragenuurtje. Dat wordt rechtstreeks op tv uitgezonden, en straks, zet die Mexicaanse griep even goed door, dan ziet half Nederland snotterend en proestend vanuit zijn ziekbed het Vragenuurtje. En dan had de heer Aptroot mij op zijn Limburgs gezegd wel even goed tuk gehad met zijn vragen over de geluidsoverlast van de HSL tussen Rotterdam en de Groene Harttunnel.

Ik heb namelijk zelf nogal last van het openen en inspecteren van de snelwegen die ik via een noodwet door heel Nederland laat aanleggen. Een hoge fluit in beide oren, die mij zowel in de rumoerige Kamer als op werkbezoek alsook in mijn privéleven nogal in de weg zit. Cocktaildoofheid wordt het genoemd.

Ik stel me zo voor dat het vragenuurtje met de heer Aptroot over de geluidsoverlast tussen HSL en Groene Hart zo zou verlopen.

“Bent u bemind met de meid dat er meel gevraagd wordt voor de fruitoverdracht tussen Potsdam en de Groene Hart Kennel?”
“Voorzitter, die meid is mij niet bekend, maar het lijkt mij onwenselijk en ik zal er met de grootste spoed een stuurgroep aan zetten. Daar kan afgevaardigde Lafschroot van opaan.”

Elke gek weet dat als je een groep aan het stuur zet de koers altijd eindigt op rechtdoor; de ene helft trekt namelijk naar links en de andere helft naar rechts. Stuurgroep is derhalve altijd ongevaarlijk.

Aptroot zou nu doorstoten naar zijn tweede vraag, of ik de mening deel dat niet kan worden gewacht op metingen eind 2010 en de onderzoeksresultaten die pas in 2011 verschijnen? Schriftelijk zou mijn ambtenaar wel op het idee komen dat als je eind 2010 iets meet, dat 2011 (januari, februari desnoods) redelijk fluks is om te reageren. Maar mondeling? Help! Ik hoor zoiets van of ik de benen scheer dat er niet kan worden geslacht op leningen van twee grijnzende tieners en onderbroekhiaten die pas met twee luizen zelf verschijnen.

Zeker voorzitter, de heer Paptroost snijdt hier een belangwekkend thema aan, het lijkt mij ook vreselijk jeuken en ik zal het overleg met de collega van Volksgezondheid zo snel mogelijk opzoeken; een interdepartementale werkgroep is een minimale eerste inspanning mijnerzijds!

Dan wil Aptroot weten of  er ook klachten zijn over geluidsoverlast op andere deeltrajecten van de HSL of komen deze alleen voor bij het traject tussen Rotterdam en de Groene Harttunnel? Ik maak er uit op dat dat er grachten vol pluisplas op mannen met deeltijdseks voorbij het gevecht tussen homobar en fatsoenlijke marktslungel dreigen. Ik stamel: Schande, voorzitter, schande. Ik moet zal en kan hierop terugkomen! Asap!

En met de spreekwoordelijke staart tussen de benen en het sop tussen de billen moet ik het kamergebouw verlaten, hopend, biddend en wachtend op de zegen van schriftelijke kamervragen.

Daarom. Geluidsoverlast is geen pretje. Ik zoek snel iemand in schaal dertien om de vragen van Aptroot te beantwoorden, antwoorden die met gepaste en gedeelde verontwaardiging zijn doorspekt uiteraard.

Schriftelijke vragen van het lid Van Gent (GroenLinks) aan de minister van Verkeer en Waterstaat over de tunnelveiligheid op het spoor.

Voorzitter,

Een onbelangrijk lid van de GroenLinks-fractie* zag woensdag de voorpagina van de Telegraaf en moet gedacht hebben dat haar moment van roem nu gekomen was. Zij zou de Minister van Verkeer en Waterstaat een poepie laten ruiken. Zij zou hem tot de orde roepen over het in gevaar brengen van de levens van honderden, misschien wel duizenden Nederlanders in de doodstunnel van Schiphol. Deze mensen werden als palingen gerookt, toen kortsluiting ontstond in de Schipholtunnel en de brandweer en de ProRail verkeersleiding tegenstrijdige opdrachten gaven.

Dan is het toch jammer voor haar, dat ik woensdag in elk medium dat het maar horen wilde een onafhankelijk onderzoek door de inspectie Verkeer en Waterstaat aangekondigd heb. Het kamerlid krijgt ongevraagd al antwoord op al haar vragen. Zij had dit natuurlijk kunnen weten. Maar het woordje ramp op de voorpagina van de Telegraaf roept bij haar een Pavlov-reactie op van roem, exposure, kamervragen. Ze raakt in een roes, waar geen ruimte is voor een check, voor even rondvragen. Ze moet zich immers voorbereiden op de vragen van Ferry Mingelen en het bloesje dat ze dan moet dragen. Als ze de radio aangedaan had, terwijl ze haar fractieassistent de vragen liet schrijven, dan had ze de antwoorden kunnen horen, die mijn ambtenaren uit zichzelf al bedacht hadden. Ze had het kwijl van haar kin kunnen afvegen en kunnen overgaan tot de orde van de dag.

* (Belangrijke leden van de Groenlinks Fractie zijn zichtbaar op de hoofdpagina van Groenlinks. Dit zijn Femke, Kees en Tofik)