Aan de Voorzitter, antwoorden op kamervragen

2009Z17330
Vragen van Sabine Uitslag (CDA) aan de minister voor Jeugd en Gezin over photoshopwaarschuwing van 25 september 2009.
1
Heeft u kennisgenomen van het artikel met de titel «Meisje wil neptieten-alarm», waarin staat dat meisjes gewaarschuwd willen worden als de foto van een model nep is?
2
Deelt u de mening dat kwetsbare jongeren worden aangezet tot het nastreven van een onrealistisch schoonheidsideaal, met alle nadelige
gevolgen van dien, door gephotoshopte modellen in glossy’s?
3
Bent u bekend met het Franse wetvoorstel waarin wordt gepleit
voor een «Photoshopwaarschuwing» om de consumenten te waarschuwen
en daarmee de volksgezondheid te bevorderen? Bent u bereid de
mogelijkheden voor een dergelijk waarschuwingsteken voor de
Nederlandse situatie te onderzoeken?
1
SpitsNieuws, 24 september 2009.

Voorzitter,

Ik mag geen naamgrappen maken ik mag geen naamgrappen maken ik mag geen naamgrappen maken, maar ik krijg wel uitslag van de vragen van het gelijknamige lid van uw prachtkamer. 

Foto’s worden gephotoshopt. Allemaal. Dus waarom met digitale keurmerken in de weer? Alle jongeren zijn kwetsbaar. Allemaal. Ook die hele stoere, zeker die met tatoos, piercings en neptieten. Die kwetsbaarheid leidt tot vanalles: vatbaarheid voor religieus fundamentalisme en politiek extremisme, anorexia, puberdepressies, liefdesverdriet, autoriteitenvrees en woede tegen de hele samenleving. Die problemen lossen we niet op met een  stempeltje hier of daar. Die problemen lossen we op met aandacht, met goed onderwijs en ouderlijke zorg. Daarvan worden kwetsbare jongeren weerbaar. Dat worden ze niet als ze met een schil van digitale keurmerken worden afgeschermd van een wrede wereld die hen wil kwetsen.

Kortom:  Slechte vraag en slecht voorstel, gebaseerd op een verschrompelde komkommer.

Vragen van Christa van Velzen (SP) aan de ministers van Justitie en Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over het bericht dat de directeur van het Haagse kunstfestival Todays Art is opgepakt en sindsdien herhaalde malen op het politiebureau verhoord. Waarom zijn de promotieposters voor dit festival, waarop Den Haag is afgebeeld als  ‘internationale stad van het conflict’ en die al geruime tijd in de stad hingen, voor een ‘antiterreureenheid’ aanleiding geweest de directeur van zijn bed te lichten?

Algemeen Dagblad, 17 september 2009: «Politie pakt directeur Haags kunstfestival op»

Bron: http://parlis.nl/pdf/kamervragen/V009Z16861.pdf

Voorzitter,

Mijn gewaardeerde en bewonderde collega Hirsch-Ballin heeft mij de vrije hand gegeven bij de beantwoording van deze vraag. Denkt mevrouw Van Velzen nu echt dat we niets geleerd hebben van de invallen bij cartoonist Gregorius Nekschot? Gratis free publicity voor een buitengewoon suffe cartoonist, dat moest beter kunnen.

Kunst mag niet meer gewoon mooi of lelijk zijn. Kunst moet shockeren, anders zien we het niet meer hangen of staan. Maar een affiche met een mannenkop een een stukkie tekst (The Hague, city of terror), da’s te weinig voor een claim to fame.  Een woordspeling op ‘The Hague, international city of peace’, meer niet. Nogal dunnetjes. Dus hebben mijn collega en ik de kunstenaar van dienst de helpende hand toegestoken. We maakten er een meerdaagse perfomance van waarbij de gewraakte instituties (in casu de anti-terreureenheid) een rituele opvoering van hun eigen reflexen acteren, geprojecteerd op de daad van het afficheren van subversief beeldmateriaal. Door in te grijpen op de formele structuur van het kunstgebeuren (directeur gearresteerd, niet de kunstenaar of de plakker) wordt het publiek uitgedaagd om de institutionele inbedding van visueel en symbolisch geweld te bevragen en te mediteren bij de vloeibaar geworden grenzen tussen kunst, politiek en werkelijkheid. Het van zijn bed lichten en tot drie maal toe op het politiebureau ontbieden van de directeur van het festival Todays Art was een driedaagse  performance die als een culturele daad van belang de geschiedenisboeken in zal gaan. Ik zou hier graag uitwijden over parallellen met de driedaagse lijdensweg van ene J.C. , maar dat laat ik graag aan the eye of the beholder. De kamervragen van mevrouw Van Velzen beschouw ik als een waardige afsluiting van deze culturele excercitie. Dank daarvoor.

Vragen van John Leerdam (PvdA) aan Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Ank Bijleveld-Schouten. Hij heeft berichten gelezen dat de Eilandraad van Bonaire een referendum wil over de status van Nederlandse gemeente. In hoeverre is de Eilandraad gecommitteerd aan de handtekening van het Eilandbestuur onder het Slotakkoord? Indiener herinnert staatssecretaris Bijleveld (BZK) aan haar eerdere stelling ‘afspraak is afspraak’ over het Slotakkoord en het uitvoeringsproces dat toen in gang is gezet.

http://ikregeer.nl/document/V009Z16760

Gebaseerd op berichten uit Amigoe, 16 september 2009,  Antilliaans Dagblad, 16 september 2009 en de Volkskrant, 16 september 2009.

Voorzitter,

Er is alle reden om zorgvuldig om te gaan met het verheffen van Bonaire van kolonie tot Nederlandse gemeente. Zo’n integratieproces roept onzekerheid op, angst en territoriale reflexen. Wij in Nederland vinden het ook niet leuk om stukje bij beetje geabsobeerd te worden door de Europese Unie en een referendum kan dan een fijne uitlaatklep zijn om ongenoegen te ventileren. Er verandert weinig tot niks, maar de therapeutische werking van een krijgshaftige mars naar de stembus en een krachtig “Nee!” is er niet minder om.

Grote veranderingen maken bang en angst voor het onbestemde zoekt naar bevestiging: de huurprijzen op Bonaire lopen op, en verdomd, dat ligt vast aan de komende staatkundige veranderingen.  Net als de andere jobstijdingen die het eiland treffen. Het toerisme liep de afgelopen maanden 16% terug, en dat moet ook daardoor komen (want iedereen wil naar Bonaire, maar niemand wil op vakantie naar een Nederlandse gemeente, – behalve misschien een staatssecretaris met een profileringsprobleem, die liever op Terschelling blijft).  Uit de Amigoe leer ik ook dat men op Bonaire bang is voor een te grote toestroom van Nederlanders. In Nederland maken sommigen zich op hun beurt druk over een invasie van Bonaire-bewoners, en zo hebben we allemaal onze eigen ondergangsfantasieën.

Overigens, heel indrukwekkend dat de heer Leerdam maar liefst drie krante-artikelen noemt. Maar de Volkskrant schrijft de Amigoe over, en het Antilliaans Dagblad meldt dat de Volkskrant de Amigoe over heeft geschreven. Het is duizelingwekkend maar mijn sense of urgency wordt er niet door opgezweept.

We hoeven ons al met al geen zorgen te maken over een referendum op Bonaire. Zie Wikipedia:  “Op 10 september 2004werd op Bonaire een niet-bindend referendum gehouden. Van de kiesgerechtigden stemden ruim 59 procent voor een rechtstreekse band met Nederland. Slechts 16 procent stemde voor voortzetting van de huidige situatie.”

Twee conclusies: een niet-bindend referendum is prima, en ruim 59 procent van de Bonaire-bewoners is voor een directe band met Nederland. Daar houden we ze aan!

2009Z16312
Vragen van Marianne Langkamp (SP) aan de minister van Justitie over onzorgvuldige echtscheidingsbemiddeling van 11 september 2009. De Vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsbemiddelaars vindt dat scheidingsbemiddelaars hun klanten niet altijd goed voorlichten. Zo wordt tachtig procent er niet op gewezen dat ze binnen twee jaar bij de pensioenuitvoerder hun deel van het pensioen op moeten eisen, zeggen ze.
[...]. Ze vraagt of de minister het reëel vindt dat online scheidingsbemiddelaars aanbieden een echtscheiding binnen vier weken te regelen voor € 750? En hoe het zit met de aansprakelijkheid van een echtscheidingsbemiddelaar? En of gecompliceerde echtscheidingen (met kinderen of internationale echtscheidingen) niet moeten worden gedaan door familierecht-specialisten. En tot slot wat er gedaan kan worden om onzorgvuldige echtscheidingsbemiddeling te voorkomen?
(De Telegraaf, 8 september 2009: «Scheidingsmarkt verpest. Online
bemiddelaar doet het voor 750 Euro».)

Voorzitter,

Mevrouw Langkamp laat zich voor een karretje spannen. Zij liet zich inspireren door een Telegraaf-artikel met de titel: “Scheidingsmarkt verpest”. Tot nader order is mijn conclusie: een lobbyclub van juridisch doorgeleerde bemiddelaars wordt uit de markt geprijsd door zelfbenoemde bemiddelaars, die goedkoper en sneller werken. Mooi. Dat noemen we marktwerking, dat leidt tot welvaartswinst en betere dienstverlening. Sneller en goedkoper, bij voorbeeld. Of minder juridisch formeel en meer warmmenselijk. Net wat de mensen willen. En ja, er worden fouten gemaakt. Dat is heel erg. Daar hebben we consumentenautoriteiten voor, of desnoods rechters die werk maken van schadeclaims. Leuke niche-markt voor juristen die werk zoeken omdat de scheidingsmarkt is verpest. Van die strak geklede jongens en meisjes die de hardhouten lambrizering van hun grachtenkantoor in de factuur verdisconteren.

Mevrouw Langkamp vraagt naar maatregelen om onzorgvuldige echtscheidingsbemiddeling te voorkomen. Ik dacht aan goede voorlichting – maar verdomd als het niet waar is: dat doen we al. Zie bij voorbeeld de gratis glasheldere echtscheidingsbrochure van Postbus 51. De beste oplossing van het pensioenprobleem is natuurlijk een slimme koppeling van bestanden, waardoor ABP en Belastingdienst bij echtscheiding invulling kunnen geven aan een pro-actieve signaleringsfunctie naar de klanten toe. Maar ja, die privacy-fobie, hè? Die houdt veel goede oplossingen voor echte problemen tegen. Een potje bestuurlijk gaan zitten hobbyen met een nieuwe inspectie of een keurmerk als resultaat lijkt me geen alternatief.

Overigens, ook ik vind dat voor ingewikkelde echtscheidingen competente mensen met kennis van het familierecht moeten worden ingeschakeld. Ik vond binnen 2 minuten een advocatenkantoor dat voor € 775,- een leuk echtscheidingspakket biedt voor het hele gezin. Heel reëel, toch? U ziet: je hoeft geen beunhaas te wezen om betaalbaar te zijn.

Vragen van het lid Ulenbelt (SP) aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 28 augustus 2009:

1 Wilt u de samenvatting van de reacties die via www.szw.nl binnenkomen op het voornemen om de AOW-leeftijd te verhogen wekelijks aan de Kamer toezenden? Zo nee, waarom niet?

2 Wilt u de samenvattingen van de reacties tot op heden aan de Kamer zenden? Zo nee, waarom niet?

Bron: http://www.ikregeer.nl/document/V009Z15274

1 Website ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (http://home.szw.nl/index.cfm?menu_item_ id=13729&rubriek_id=391817&rubriek_item= 391904&hoofdmenu_item_id=13825& fuseaction=app.verhogingaowform)

Voorzitter, ik vraag me af wat de SP hier nu weer mee wil. Altijd zijn het de neezeggers, de klagers en de schuimbekkende psychopaten die reageren op overheidswebsites. De instemmers, meedeiners en onverschilligen hoor je niet. Ik maak me geen illusies over de gretigheid van mensen om langer te werken. Maar daarmee is nog niet gezegd dat een populaire maatregel een goede maatregel is.  (Als het geen pijn doet is het niet lekker, is mijn motto. Maar dat heeft u niet van mij).  En al dat gescherm met maatschappelijk draagvlak moet ook maar eens afgelopen zijn.

Afijn en kortom: het verzoek van de SP betreft het verplaatsen van onzin, maar we doen het omdat we transparant moeten zijn. Vooruit met de geit.

Ik ben zo arrogant om er blind vanuit te gaan dat er geen enkele zinnige reactie zal binnenkomen. De enige intelligente reactie zou namelijk zijn een verwijzing naar het Deense voorbeeld, en dat dat heb ik op de website van mijn ministerie nu juist zorgvuldig weggepoetst. Er is op de arbeidsmarkt wel wat meer aan de hand dan vergrijzing en ontgroening, en daar houdt het voorstel van dit kabinet helemaal geen rekening mee. Ik doel op flexibilisering. Mensen hebben steeds meer verschillende banen en werkgevers, in steeds meer landen. Nederland telt meer dan 1 miljoen ZZP-ers en andere kleine zelfstandigen. Maar ook werken steeds meer mensen als gedetacheerde, of schieten terug in een ouderwets vaste betrekking, maar dan voor beperkte tijd. Mensen maken maken haakse bochten in hun carriërepad, al dan niet via tussentijdse scholing of na een sabbatical in het Atlasgebergte (van beleggingsadviseur naar Reiki-masseur) en dat leidt weer tot scherpe pieken en dalen in hun productiviteits- en salariscurve – en daarmee in hun bijdrage aan welvaart, schatkist en pensioenfonds. Sommige mensen willen best lekker doorwerken tot hun 75ste, anderen zijn bereid terug te zakken tot 40 procent van hun laatst verdiende salaris om na hun 56ste in alle rust een boerderijtje in een leeglopend dorp in het oosten des lands uit te mogen wonen. Daar is het huidige systeem niet goed op afgestemd, en een verhoging van de AOW-leeftijd lost dat ook niet op, behalve voor de mensen die graag door willen werken. We zijn kortom bezig één probleem te negeren en een ander te creëren. Langer doorwerken leidt tot een hoger beroep op de AOW en tot strategisch gedrag, verlaagde inzetbaarheid en dalende productiviteit. Wat we winnen aan de financiering van de ouwedag verliezen de verzamelde NL werkgevers aan menselijk kapitaal. Tel uit je winst.  In Denemarken begrijpen ze dat en hebben ze nagedacht over ‘flexicurity’, om dat probleem te lijf te gaan. Ik gruw daarvan.

Voor het uitwerken van een doortimmerd maar flexibel systeen ontbreekt mij de geestelijke wendbaarheid, vastgeroest als ik zit in oude tegenstellingen tussen loonslaven en broodheren. Bovendien zou zo’n project mij de kans ontnemen om mijn favoriete hobbie te beoefenen: vakbondje pesten. U begrijpt: ik stuur die voorspelbare reacties met alle liefde aan u door, zolang u dan maar niet op het idee komt mij te vragen tot echte oplossingen te komen. Deal?

2009Z14934

Vragen van het lid De Roon (PVV) aan de minister van Justitie (20 augustus 2009). Of het waar is dat verkeersovertreders per boete 6 euro administratiekosten aan het Centraal Justitieel Incasso Bureau (CJIB) moeten betalen, terwijl de kostprijs voor een bekeuring € 4,30 is.  Vervolgens vraagt hij:

(3) Moeten die kosten niet worden verwerkt in de boetes als zodanig?

(4) Is het doorberekenen van administratiekosten bij boetes geen verkapte vorm van belastingheffing?

(5) Waarom behandelt u criminelen beter dan verkeersovertreders, gelet op het feit dat u weigert criminelen te laten betalen voor kosten van hun detentie, terwijl u verkeersovertreders wel aanpakt om de kosten van hun boete te verhalen?

(6) Waarom past u deze vorm van zakkenklopperij ook nog toe bovenop de forse boeteverhogingen (tot 75%) bij niet tijdige betaling?

[1 SpitsNieuws, 19 augustus 2009 (http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2009/08/kosten_bekeuring_melkkoe_justi.html)]

—————————–

Geachte heer De Roon,

De kern van uw vraag is: kunnen de verkeersboetes met 1,70 euro omlaag? Nee, dat kan niet. Ze zouden juist omhoog moeten. Verkeersovertredingen en de ongelukken die daarvan komen, dat kost veel meer dan administratieve lasten: miljarden per jaar. En een hoop verdriet bij nabestaanden en andere slachtoffers. Dus als u dan toch de rekenmachine trekt, neem die cijfers dan effe mee. En nee, de administratiekosten zijn niet verwerkt in het boetebedrag, omdat uw Kamer vindt dat we transparant moeten zijn. En nogmaals nee: het doorberekenen van administratiekosten is geen belastingheffing. Het kost u wel wat, maar dat is wat anders. Uw kamervragen kosten overigens ook wat, en dat ziet iedere burger terug op zijn aanslag. Verder verbaast het me dat u een voorstander bent van het doorberekenen van de kosten van de straf aan criminelen. Da’s meer iets voor sommige Moslimlanden en China. Dan uw suggestie dat we verkeersovertreders discrimineren. Nou, niet dus. Iedere verkeersovertreder kan er voor kiezen om in de cel in te gaan en te profiteren van alle voorrechten die andere wetsovertreders ook genieten. Zie de kleine lettertjes op uw bekeuring, waar zelfs het maximum aantal celdagen staat gespecificeerd. Tot nu toe is er verrassend weinig animo voor dat arrangement. Helaas – want we hebben een cellenoverschot (en ook dat drukt weer op uw belastingaanslag).

Bij vraag 6 kon uw hersendinges het allemaal niet meer aan, geloof ik. Ik leg het even uit. Wie op tijd betaalt, betaalt geen verhoging. Hoe zou daar dan een administratieve heffing bovenop kunnen komen? Gun uw arme hoofdje toch even rust, mijnheer De Roon en belast de Nederlandse burger en schatkist niet met nog meer kamervragen. Ik beloof u dat ik de tijdswinst die mij dat oplevert goed zal gebruiken.

Marianne Thieme (PvdD) stelt aan de ministers van LNV, Financiën en Volksgezondheidvragen over illegaal bushmeat. (Ingezonden 5 augustus 2009)

1) de Volkskrant, 31 juli 2009: “Mensapen eindigen massaal in de pan”
http://www.volkskrant.nl/buitenland/article1270124.ece/Mensapen_eindigen_massaal_in_de_pan

Marianne Thieme wil weten hoe het zit met de import van vlees van apen, olifanten en andere junglebeesten naar of via Nederland. Voorts: of er een verband is met de grootschalige visvangst van Europese kottervloten voor de kust van Afrika en of Nederland daarmee mede-verantwoordelijk is voor het gesignaleerde probleem. Of er nu ja of nee grootschalige smokkel plaatsvindt in Nederland en wat de regering daaraan denkt te doen.

Teruggeplaatst van “http://www.kamervragen.com/2009-08-05_illegaal_bushmeat”

Mevrouw Thieme,

Bushmeat is in de Verenigde Staten begrijpelijkerwijs erg populair. Veel mensen lusten Bush rauw.  Ik vind Bushdieren zielig, en dode dieren zijn dubbelzielig, dus die ga je dan niet ook nog eens opeten.

Ik denk dat we het in grote lijnen eens zijn: illegale import van bushmeat (en alle andere voedingsmiddelen), daar zijn wij tegen. Enerzijds een kwestie van dierenbescherming, anderzijds hebben we geen zin in virussen van vreemde stam.  Dus ja, we zullen zo nodig de controle daarop verscherpen.

Dan uw vraag of Nederland niet medeverantwoordelijk is voor de bushmeat-industrie door de grootschalige visserij voor de Afrikaanse kust. Ik geloof niet dat Nederlandse vissers apen afschieten. Er is ongetwijfeld een keten van oorzaken en gevolgen te construeren waaruit valt te concluderen dat het een op de een of andere manier bijdraagt aan het andere.  Zoiets als de vleugelslag van een vlinder boven de Middellandse zee die een orkaan teweeg brengt in China. Maar of dat nu reden zou moeten zijn alle vlinders uit te moorden?

Vragen van het lid Fritsma (PVV) aan het voltallige kabinet (oa OCW, WWI, EZ en FIN) over de kosten die de staat maakt voor niet-westerse allochtonen en de inkomsten die hier tegenover staan. (Ingezonden 17 juli 2009)

De vragen van de heer Fritsma betreffen in feite een kosten-batenanalyse van het feit dat we inwoners hebben. Zo zien mijn ambtenaren dat graag. Geen doekjes voor het bloeden, maar vinger aan de pols en boter bij de vis. Er dook echter een nogal lastige hinderpaal op bij het bepalen van kosten en baten van de medemens – allochtoon of niet.

We kunnen het saldo voor de staat der Nederlanden pas bepalen als hij of zij het leven – of op z’n minst het land – definitief heeft verlaten. Dat is lastig rekenen en de kans is groot dat je alleen de kosten (onderwijs, jeugdzorg, museumbezoek en verwarmde hangplek) in kaart brengt, terwijl de indirecte baten (de loonbelasting die de jeugdwerker en de winstbelasting die de leverancier van hangplekverwarming afdragen) buiten beeld blijven. Om van de directe baten maar te zwijgen. Wie leeft consumeert, produceert en marchandeert, en daar zitten wij van de overheid met onze belastingfuiken tussen.  Dat is het wonder van de economie. Of er geld gaat naar witbrood, opblaasbare jacuzzi’s of bijlessen economie maakt niet uit, als het geld maar rolt. Als we alle subsidies voor allochtonen of anderszins afschaffen, dan krimpt de economie, en daar hebben we allemaal last van. Of een Marokkaanse jongere een cabrio met sportvelgen aanschaft of zijn leraar latijn, dat maakt voor de econoom niet uit. En voor de schatkist ook niet.

Kortom: we denken nog even voort voordat we de CBS-database leegtrekken en aan het rekenen slaan. Misschien kunt u in de tussentijd nadenken wat u precies met de uitkomst wilt gaan doen. Stel dat blijkt dat niet-Westerse allochtonen een batig saldo opleveren voor de economie, gaan we dan het toelatingsbeleid versoepelen? Gaan we autochtonen uitwijzen? Gaan we een kosten-batenrekening openen per Nederlander zodat een iemand na open hartchirurgie te horen krijgt dat hij nog 85.000,- moet afdragen aan de staat voordat hij met pensioen mag? Mijn ambtenaren staan eerlijk gezegd te trappelen om zo’n verrekeningsmodel te ontwerpen en te gaan monitoren: daarmee houdt u zeker een mannetje of duizend van de straat. Dat vinden zij in deze tijden van taakstelling en krimpende overheid goed nieuws. Graag hoor ik van u.

Kamerlid Spies (CDA) vraagt aan de minister en de staatssecretaris van Economische Zaken zich te buigen over het niet naleven van een gedragscode door energieleveranciers. (Ingezonden 5 juni 2009)

1. Kent u het bericht “Energieleveranciers leven gedragscode niet na” 1), [...] waaruit blijkt dat consumenten zich door callcenter-medewerkers onder druk gezet voelen om direct een overeenkomst te sluiten en dat het niet mogelijk is om eerst informatie te ontvangen?
2. Bent u bereid contact op te nemen met de Consumentenbond over de klachten? [...]
3. Wat vindt u ervan dat de Nederlandse Energie Maatschappij, waarover het programma Kassa eerder vaststelde dat er met “sluwe trucs en halve waarheden” klanten geworven werden, opnieuw in de fout gaat?
4. Deelt u de mening dat deze herhaalde overtredingen voldoende reden zijn voor een onderzoek door de Consumentenautoriteit? Bent u bereid de toezichthouder, als het onderzoek daar aanleiding toe geeft, opdracht te geven om handhavend op te treden tegen de bedrijven die de gedragscode niet naleven? 2)

Mevrouw Spies,

De energiemarkt is geliberaliseerd en dus moeten bedrijven met elkaar concureren om de klant. De een doet dat met straatvechtersstrategiën, de ander door service en kwaliteit te bieden tegen een scherpe prijs. Zo gaat dat in nieuwe markten.  Daarom hebben we een consumentenautoriteit in het leven geroepen, en daarom hebben we in ons prachtland een Consumentenbond, programma’s als Kassa! en een veelheid van kranten en weekbladen die dolgraag opschrijven dat de weerloze burger alweer wordt geofferd op de slachtbank van het grootkapitaal. Waarom vraagt u mij dan om de consumentenbond of de consumentenautoriteit aan het werk te zetten? Ga naar www.consuwijzer.nl en doe het zelf! Of help gedupeerden om die weg te bewandelen. Maar kom alstublieft uit uw verlammende kamervragenreflex!

Liesbeth Spies (CDA) vraagt de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de campagne ‘Zelf meten is zeker weten’. (Ingezonden 11 juni 2009)

Op 6 juni startte Milieudefensie met de campagne ‘Zelf meten is zeker weten’ die Milieudefensie. In 90 gemeenten worden op ‘willekeurige plaatsen’- zegt Spies – 700 palmesbuisjes opgehangen om de luchtkwaliteit te meten. Spies vraagt  onder meer hoe betrouwbaar de uitkomsten van deze meting zijn uit wetenschappelijk oogpunt en hoe die verschilt van de gebruikelijke wijze van meten en berekenen van luchtkwaliteit. De hamvraag: Wat kan er eventueel met de uitkomsten van deze meting worden gedaan?

Het is mogelijk dat de meetcampagne ons nieuwe inzichten biedt in de Nederlandse luchtkwaliteit. Maar misschien ook niet.  Ik vind het best: twee meten meer dan één. Uw vragen en mijn antwoorden zijn zinlozer dan de campagne waar ze betrekking op hebben. Wilt u mij daarom in het vervolg verschonen van oefeningen in overbodigheid?