In de aanbieding: 110.000 pubers, wie maakt me los?
2009Z09684
Vragen van het lid Pechtold (D66) aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, mw. Van Bijsterveldt-Vliegenthart, over het bericht dat scholieren hun maatschappelijke stage voortaan ook in de supermarkt kunnen volgen. (Ingezonden 26 mei 2009)
1) http://www.cbl.nl/pers/persberichten/stage
2009Z09826
Vragen van het lid Uitslag (CDA) aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, mw. Van Bijsterveldt-Vliegenthart, over maatschappelijke stage in een supermarkt. (Ingezonden 27 mei 2009)
1) DAG.nl, 18 mei 2009
Het lid Pechthold (D66) stelt vragen over een convenant dat het CBL en het Ministerie van LNV gesloten hebben om 1500 leerlingen hun maatschappelijke stage te laten uitvoeren in supermarkten. Hij vraagt wat voor rol of die leerlingen zullen vervullen en in hoeverre of het bijdraagt aan de doelstellingen van een maatschappelijke stage. Hij vraagt zich af of het louter reclame is voor een commerciële branche, of dat de scholieren ook nog iets zullen leren over gezonde voeding. Het lid Uitslag (CDA) komt als mosterd na de maaltijd nog eens met dezelfde vragen.
Voorzitter,
De leden hebben terecht hun bedenkingen bij het convenant dat ik met het CBL afgesloten heb. Het is een draak van een beslissing, maar een noodzakelijke gezien de situatie. Willen we iedereen een stageplaats kunnen bieden, dan moeten 120.000 leerlingen ongeveer 10 dagen onderdak zijn. Na een voortvarend begin waar we voor 60.000 plaatsen intentieverklaringen hebben afgesloten, zit er nu een duidelijke kentering in. De reden voor de kentering is duidelijk. De maatschappij heeft geen belangstelling in de puber.
Het leek zo’n goed idee. Wij als volwassenen vinden dat pubers wel wat karakterontwikkeling kunnen gebruiken, dus sturen we ze op stage in de maatschappij. Dat zal ze leren. Ze zullen er beter uitkomen. Dat leerlingen en leraren hierover klagen, dat nemen we voor lief. Pubers zijn nou eenmaal liever lui dan moe. Het is juist die desinteresse waar we actie tegen ondernemen.
Waar we echter geen rekening mee gehouden hebben, is de andere kant van deze transactie;de maatschappij. De wereld van de volwassenen heeft net zo weinig interesse in de puber als andersom. De puber kan het best vergeleken worden met dat typische puberkwaaltje; acne. Het is een ontsierend etterend maandlandschap op het gezicht van de maatschappij. Iets wat we met alle mogelijke middelen proberen te fatsoeneren en in het gareel te krijgen. Maar alle Clearasil ten spijt, het is vooral de tijd die de problemen oplost.
Voor de meeste organisaties is de puber een blok aan het been. Niemand wil zo’n wezen met zich meetorsen. Wat voor goeds kan het doen. Misschien een paar dagen koffie schenken, propjes prikken en vuilnis buiten zetten. Maar men wil het niet echt betrekken bij de werkzaamheden in de organisatie. En zeg nou zelf, hoe zou het u vergaan. Tien dagen een puber die u volgt in uw werkzaamheden als kamerlid. Met hun mobieltjes met camera zijn ze allen lid van de Geenstijl-Stasi. Alle rafelrandjes van de maatschappij worden meedogenloos gefilmd en op internet gezet. Denkt u eens in: beelden van Tante Truus haar doorligwonden, foutje van het verpleegtehuis, maar wilt u er mee geconfronteerd worden? Gekonkel in de Tweede Kamer? De gebrekkige hygiëne in ziekenhuiskeukens? Vul maar in. Onze maatschappij is niet zo perfect en pubers zullen onze hypocrisie genadeloos weergeven.
Het is daarom dat we ons realiseren dat de maatschappelijke stage aan niemands vraag beantwoord, niet van de puber en niet van de maatschappij. Het is beter dat we de puber negeren, zoals hij ons negeert, na een paar jaar komt alles weer goed.
