Aan de Voorzitter, antwoorden op kamervragen

2009Z11650

Vragen van de leden Vos en Tang (beiden PvdA) aan de minister van Financiën over langere bankrekeningnummers. (Ingezonden 18 juni 2009)

De leden van de Tweede Kamer Vos en Tang stellen kamervragen  naar aanleiding van een bericht dat Consumentenbond tegen langere bankrekeningnummers is. Tegelijk stellen ze vragen over nummerportabiliteit van bankrekeningnummers. Dit zou goed zijn voor de consument.

1) Nu.nl, 16 juni 2009: “Consumentenbond tegen lange bankrekeningnummers” http://www.nu.nl/economie/2023156/consumentenbond-tegen-lange-bankrekeningnummers.html

Voorzitter,

De kamervragen van de leden Vos en Tang zijn interessant. Zij roepen op tot nummerportabiliteit. Nummerportabilitieit leidt namelijk tot het verlagen van overstapdrempels tussen banken. Een klant, zakelijk of consument, kan dan van de een op de andere dag wisselen van bank zonder dat betalingen in de soep lopen. Dat is handig voor de klant en leidt tot meer concurrentie tussen de banken. Het werkt precies als het veranderen van telefonieaanbieder met meenemen van je oude telefoonnummer. Je zou dus verwachten dat de Europese Commissie en het de ministeries van Economische Zaken en Financiën er helemaal vóór zouden zijn.

Mooi niet. De kamerleden spiegelen de burger een fata morgana voor. Het zijn PVDA-ers, maar ze zijn gevallen voor de dwaalleer van het marktdenken. Ik ben in mijn vrije tijd hun partijleider, dus ik spreek ze daar nog wel eens over.  Als ze één ding hadden kunnen leren van de introductie van concurrentie in bv de gezondheidszorg, de energiemarkt of de telecommarkt,  dan is het toch wel dat grote bedrijven een goed idee tot in het oneindige weten te frustreren.

De dichter Elsschot zei het al: “Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren”. “Hij” is in dit geval de bankensector, van de Rabobank tot Dick Scheringa. Het “doodslaan” slaat hier op consumentenorganisaties en politici met ambities. Zoals de kamerleden Tang en Vos. Hun geluk is dat de wetten en de praktische bezwaren in dit geval legio zijn. Een klant gaat helemaal niet meer van bank veranderen. Dat komt door invoering van de wet die lange bankrekeningnummers vereist: 18 tekens met 4 letterige bankcode zoals ABNA of RABO. Een RABO rekeningnummer bij ABNA is een gevoel dat niet klopt. Het zou kunnen, maar het zal niet gebeuren, ook al maakt het technisch niet uit.  Eigenlijk is het zoiets als een 020-telefoonnummer dat zowel bij KPN als UPC kan zitten. Het komt ook omdat  er geen wet is die nummerportabiliteit verplicht stelt. En als die wet er wél komt, dan zullen banken er alles aan doen om een efficiënte implementatie te frustreren.

Voorzitter, de wet op nummerportabiliteit voor bankrekeningnummers komt er niet.  Ik als grootbankier ben  namelijk mordicus tegen. De missie van mijn ministerie is een stabiel werkend financieel stelsel. De dood, of bevriezing op het absolute nulpunt, is het ultieme stabiele systeem en dus ons doel. Concurrentie en marktwerking zorgen voor leven in de brouwerij en dat moet dus voorkomen worden. Nummerportabiliteit vergt jarenlang overleg met de sector en in Europa. Het vereist het instellen van een nieuwe toezichtshouder, uitvoeringsrichtlijnen en ga zo maar door. Het eindresultaat stelt geen enkele bankier tevreden. Dat de klant er misschien blij mee zou zijn telt dan niet.  Een echte bankier telt andere dingen, – als ik zo vrij mag zijn een grapje te maken.

Een speciaal aandachtspunt in dit verband zijn de twee toezichthouders, die naar elkaar wijzen als het om handhaving gaat. De ene gaat over toezicht achteraf op het gedrag van financiële instellingen in het verleden (de AFM oftewel Autoriteit Financiële Markten). De ander gaat over hoe ze zich zouden kunnen gedragen in de toekomst (prudentieel toezicht door De Nederlandse Bank). En niemand ziet toe op het hier en nu. Stel nu dat we nummerportabiliteit introduceren. Geen van beide wil de regeling uitvoeren en er op toezien dat die goed wordt ingevoerd. Maar beiden willen ze ongetwijfeld de verhoging in status (en salaris voor de directeur). Wie moet het dan gaan doen? Dat is een moeilijke beslissing voor mijn ministerie en voor de Tweede Kamer (die heeft uiteindelijk voor twee toezichthouders heeft gekozen).

2009Z11389

Vragen van het lid Van Bommel (SP) aan de minister van Buitenlandse Zaken over de politieke situatie in Iran. (Ingezonden 16 juni 2009)

Het lid Van Bommel (SP) stelde vragen over wat de Minister van Buitenlandse Zaken gedaan heeft om de politieke situatie in Iran te veranderen. Hij vraagt zich af of de minister nog iets gedaan heeft om de NOVA televisieploeg te beschermen of om hun in beslag genomen spullen terug te krijgen. Verder wil hij weten of de minister zelf de stemmen nog zal tellen om vast te stellen of de verkiezingen legitiem verlopen zijn.

1) Ministerie van Buitenlandse Zaken, 14 juni 2009: “Verhagen bezorgd over politiek geweld Iran” http://www.minbuza.nl/nl/actueel/nieuwsberichten,2009/06/Verhagen-bezorgd-over-politiek-geweld-Iran.html

2) NOVA, 14 juni 2009: “NOVA-ploeg teruggekeerd uit Iran” http://www.novatv.nl/page/detail/nieuws/11166/%5C%22NOVA-ploeg+moet+Iran+onmiddellijk+verlaten"

Voorzitter,

Het lid Van Bommel (SP) vraagt zich af of ik de hele dag zit te vissen in de Hofvijver. Ik kan hem gerust stellen een minister is nog wel wat drukker dan een kamerlid en ik ben niet helemaal ongekwalificeerd in mijn vak. Ook ik heb van de ontwikkelingen in Iran gevolgd, meer en beter zelfs dan het lid Van Bommel. U moet weten namelijk, dat ik Twitter gebruik en hij niet (noch zijn hele fractie).

Twitter is een communicatiemiddel waarbij de gebruikers communiceren in berichten van maximaal 140 karakters. Een soort SMS, maar dan publiekelijk toegankelijk voor iedereen (via internet). Het is fantastisch. Laat dit nou net een van de communicatiemiddelen zijn welke in Iran nog wel te gebruiken valt. Dus waar dhr. Van Bommel tevergeefs wacht op een uitzending van Nova, volg ik live de gebeurtenissen in Teheran, maar ook in andere Iraanse steden.

Als dhr. Van Bommel (en met hem zijn hele fractie) zich eens zou bekwamen in het gebruik van moderne media, dan zouden we hen misschien ook eens tegenkomen op Twitter. Dan zouden ze kunnen zien dat ik met de zaakgelastigde van Iran gesproken heb, dat onze ambassadeur met de aytollah’s gesproken heeft. Dan zou hij ook zien dat ik overspoeld wordt met berichtjes over Iran, omdat mijn Twitternaam over heel Twitter heen gespamd is. Ik kan hem Twitter aanraden, het zou zijn marxistische hart sneller doen kloppen. Twitter wordt gratis aangeboden en er zit ook geen business model achter. De eigenaren slaan zelfs honderden miljoenen dollars af van de rijken der aarde. Maar al zouden ze alleen het genot van teletekst ontdekken, dan al zouden ze de antwoorden op al deze en veel van de andere vragen die ze stellen kennen.

Voorzitter, ik ben maar beperkt in wat ik kan doen. Ik kan thee drinken met de zaakgelastigde. Ik kan och, poeh en foei roepen. De zaakgelastigde doet dan och en ai terug. Hetzelfde gebeurt in Teheran door onze ambassadeur, maar dan omgekeerd. Ik kan echter niet een totalitair regime terugdraaien. Een totalitair regime dat, ongeacht wie de verkiezingen gewonnen had, totalitair gebleven was, nu zijn de randjes alleen wat scherper. Voor de rest verandert er niets. Meneer Ahmedinijad en ik waren geen vrienden, we zullen het ook wel niet worden.

Kamerlid Spies (CDA) vraagt aan de minister en de staatssecretaris van Economische Zaken zich te buigen over het niet naleven van een gedragscode door energieleveranciers. (Ingezonden 5 juni 2009)

1. Kent u het bericht “Energieleveranciers leven gedragscode niet na” 1), [...] waaruit blijkt dat consumenten zich door callcenter-medewerkers onder druk gezet voelen om direct een overeenkomst te sluiten en dat het niet mogelijk is om eerst informatie te ontvangen?
2. Bent u bereid contact op te nemen met de Consumentenbond over de klachten? [...]
3. Wat vindt u ervan dat de Nederlandse Energie Maatschappij, waarover het programma Kassa eerder vaststelde dat er met “sluwe trucs en halve waarheden” klanten geworven werden, opnieuw in de fout gaat?
4. Deelt u de mening dat deze herhaalde overtredingen voldoende reden zijn voor een onderzoek door de Consumentenautoriteit? Bent u bereid de toezichthouder, als het onderzoek daar aanleiding toe geeft, opdracht te geven om handhavend op te treden tegen de bedrijven die de gedragscode niet naleven? 2)

Mevrouw Spies,

De energiemarkt is geliberaliseerd en dus moeten bedrijven met elkaar concureren om de klant. De een doet dat met straatvechtersstrategiën, de ander door service en kwaliteit te bieden tegen een scherpe prijs. Zo gaat dat in nieuwe markten.  Daarom hebben we een consumentenautoriteit in het leven geroepen, en daarom hebben we in ons prachtland een Consumentenbond, programma’s als Kassa! en een veelheid van kranten en weekbladen die dolgraag opschrijven dat de weerloze burger alweer wordt geofferd op de slachtbank van het grootkapitaal. Waarom vraagt u mij dan om de consumentenbond of de consumentenautoriteit aan het werk te zetten? Ga naar www.consuwijzer.nl en doe het zelf! Of help gedupeerden om die weg te bewandelen. Maar kom alstublieft uit uw verlammende kamervragenreflex!

Liesbeth Spies (CDA) vraagt de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de campagne ‘Zelf meten is zeker weten’. (Ingezonden 11 juni 2009)

Op 6 juni startte Milieudefensie met de campagne ‘Zelf meten is zeker weten’ die Milieudefensie. In 90 gemeenten worden op ‘willekeurige plaatsen’- zegt Spies – 700 palmesbuisjes opgehangen om de luchtkwaliteit te meten. Spies vraagt  onder meer hoe betrouwbaar de uitkomsten van deze meting zijn uit wetenschappelijk oogpunt en hoe die verschilt van de gebruikelijke wijze van meten en berekenen van luchtkwaliteit. De hamvraag: Wat kan er eventueel met de uitkomsten van deze meting worden gedaan?

Het is mogelijk dat de meetcampagne ons nieuwe inzichten biedt in de Nederlandse luchtkwaliteit. Maar misschien ook niet.  Ik vind het best: twee meten meer dan één. Uw vragen en mijn antwoorden zijn zinlozer dan de campagne waar ze betrekking op hebben. Wilt u mij daarom in het vervolg verschonen van oefeningen in overbodigheid?

2009Z10742

Vragen van het lid De Roon (PVV) aan de minister van Justitie over oplichting via internet. (Ingezonden 9 juni 2009)

1. Heeft u kennisgenomen van het bericht “Criminele bende licht bedrijven op”? 1)

2. Wilt u onderzoeken op welke wijze criminelen van het internet geweerd kunnen worden? Zo nee, waarom niet?

3. Bent u van oordeel dat ondernemers die ingaan op de oproep om op een website gebruikersnaam en wachtwoord in te voeren vervolgens rechtens gebonden zijn om een geldbedrag te betalen? Zo ja, waarom? Zo nee, waarom niet?

4. Deelt u de mening dat het voor burgers glashelder en op het eerste gezicht duidelijk moet zijn door welke handeling zij een contractuele verplichting aangaan en dat dat niet in de kleine lettertjes verborgen mag zijn?

5. Ziet u in deze affaire aanleiding om wettelijk te regelen dat bepalingen in contracten en (algemene) voorwaarden, die de wijze en het moment van het aangaan van een contractuele (in het bijzonder een) financiële verplichting behelzen, alleen dan rechtsgeldig zijn, indien zij bovenaan in het document en in ten minste tweemaal grotere en vettere letters vermeld worden dan de overige tekst van dat document? Zo nee, waarom niet?

1) De Telegraaf, 6 juni 2009

Voorzitter,

Ik ben positief verbaasd over de vragen van het lid De Roon (PVV). Het is beslist geen gek idee om te eisen dat bovenaan een contract de verplichtingen van beide partijen worden opgenomen, liefst in een leesbare letter. Waarom niet, het maakt de documenten vast veel helderder, voor beide partijen. Het lid had deze suggestie ook kunnen doen zonder de overige brij aan vragen.

Maar vraag 2 heeft ons dan weer verbaasd. Je kunt criminelen pas weren als ze veroordeeld zijn. Daarvoor beschikken we in Nederland over een heel systeem van rechtsspraak. We kunnen criminelen van het internet weren door ze te arresteren en in de gevangenis op te sluiten. Ik weet  dat de PVV vindt dat we dit te weinig doen en voor een te korte tijd. Maar mensen opsluiten, als daar geen gerechtelijke uitslag aan ten grondslag ligt, gaat toch echt te ver. Voor het overige verwijs ik graag naar de schier oneindige lijst van kamervragen die ooit over acquisitiefraude gesteld zijn en de uitgebreide antwoorden daarop. Mocht het lid daarna nog vragen of suggesties hebben, dan kan hij ze alsnog stellen. Dat bespaart de burger ook weer geld.

Vragen van de leden Fritsma en Brinkman (beiden PVV) aan de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en voor Wonen, Wijken en Integratie over het bericht dat de politie personeel werft in de moskee. (Ingezonden 5 juni 2009)

1. Is het waar dat de politie personeel tracht te werven in een Amsterdamse moskee? 1)

2. Deelt u de mening dat het, gelet op de in Nederland geldende scheiding tussen kerk en staat, volkomen onacceptabel is dat de politie personeel werft in een moskee? Zo nee, waarom niet?

3. Bent u bereid de islamisering van de politie tegen te gaan en te bewerkstelligen dat de werving in de moskee onmiddellijk wordt beëindigd? Zo nee, waarom niet?

4. Hoe beoordeelt u het dat de politie per sé een grotere diversiteit binnen het korps wil realiseren? Kunt u uiteenzetten wat de meerwaarde voor de politie is om te werken met islamitisch in plaats van Nederlands personeel en welke objectieve maatstaven discriminatie tegenover de autochtone bevolking rechtvaardigen? Zo nee, waarom niet?

5. Waarom is het multiculturalisme een doel op zich geworden binnen overheidsorganen als de politie?

1) De Telegraaf, 4 juni 2009: “Politie werft in de moskee” http://www.telegraaf.nl/binnenland/4080566/__Politie_werft_in_de_moskee__.html?p=3,1

Geachte heren Fritsma en Brinkman,

Uw vragen roepen bij mij vele vragen op.

- Ja, de politie werft personeel op plaatsen waar dat werkt. Niet in de nagelstudio dus, wél in de moskee. Het ontgaat me hoe daarmee de scheiding van kerk en staat schade wordt toegebracht. Dat zou gebeuren als de politie alleen imams, pastoors en rabbijnen ronselde, maar dat is niet het geval.

- De politie islamiseert niet. De politie heeft goede mensen nodig. En het helpt als alle Nederlandse bevolkingsgroepen in het politiekorps zijn vertegenwoordigd. Dat maakt hun werk effectiever, draagt bij aan het gezag van de politiemensen in de hele samenleving, en voorkomt dat achmed-en-alleman bij iedere politie-actie zeurt dat die racistisch is.

- Hoe komt u er toch bij dat er sprake is van discriminatie tegen de autochtone bevolking? We zouden autochtonen juist discrimineren als we hen al het vuile politiewerk lieten opknappen!

- Waar leidt u uit af dat multiculturalisme een doel op zich is binnen overheidsorganen? Het is geen doel, het is een logisch gevolg van de samenstelling van onze samenleving.

Heeft u niets beters te doen dan deze wezenloze vragen te stellen? Ga toch boeven vangen!

2009Z09684

Vragen van het lid Pechtold (D66) aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, mw. Van Bijsterveldt-Vliegenthart, over het bericht dat scholieren hun maatschappelijke stage voortaan ook in de supermarkt kunnen volgen. (Ingezonden 26 mei 2009)

1) http://www.cbl.nl/pers/persberichten/stage

2009Z09826

Vragen van het lid Uitslag (CDA) aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, mw. Van Bijsterveldt-Vliegenthart, over maatschappelijke stage in een supermarkt. (Ingezonden 27 mei 2009)

1) DAG.nl, 18 mei 2009

Het lid Pechthold (D66) stelt vragen over een convenant dat het CBL en het Ministerie van LNV gesloten hebben om 1500 leerlingen hun maatschappelijke stage te laten uitvoeren in supermarkten. Hij vraagt wat voor rol of die leerlingen zullen vervullen en in hoeverre of het bijdraagt aan de doelstellingen van een maatschappelijke stage. Hij vraagt zich af of het louter reclame is voor een commerciële branche, of dat de scholieren ook nog iets zullen leren over gezonde voeding. Het lid Uitslag (CDA) komt als mosterd na de maaltijd nog eens met dezelfde vragen.

Voorzitter,

De leden hebben terecht hun bedenkingen bij het convenant dat ik met het CBL afgesloten heb. Het is een draak van een beslissing, maar een noodzakelijke gezien de situatie. Willen we iedereen een stageplaats kunnen bieden, dan moeten 120.000 leerlingen ongeveer 10 dagen onderdak zijn. Na een voortvarend begin waar we voor 60.000 plaatsen intentieverklaringen hebben afgesloten, zit er nu een duidelijke kentering in. De reden voor de kentering is duidelijk. De maatschappij heeft geen belangstelling in de puber.

Het leek zo’n goed idee. Wij als volwassenen vinden dat pubers wel wat karakterontwikkeling kunnen gebruiken, dus sturen we ze op stage in de maatschappij. Dat zal ze leren. Ze zullen er beter uitkomen. Dat leerlingen en leraren hierover klagen, dat nemen we voor lief. Pubers zijn nou eenmaal liever lui dan moe. Het is juist die desinteresse waar we actie tegen ondernemen.

Waar we echter geen rekening mee gehouden hebben, is de andere kant van deze transactie;de maatschappij. De wereld van de volwassenen heeft net zo weinig interesse in de puber als andersom. De puber kan het best vergeleken worden met dat typische puberkwaaltje; acne. Het is een ontsierend etterend maandlandschap op het gezicht van de maatschappij. Iets wat we met alle mogelijke middelen proberen te fatsoeneren en in het gareel te krijgen. Maar alle Clearasil ten spijt, het is vooral de tijd die de problemen oplost.

Voor de meeste organisaties is de puber een blok aan het been. Niemand wil zo’n wezen met zich meetorsen. Wat voor goeds kan het doen. Misschien een paar dagen koffie schenken, propjes prikken en vuilnis buiten zetten. Maar men wil het niet echt betrekken bij de werkzaamheden in de organisatie. En zeg nou zelf, hoe zou het u vergaan. Tien dagen een puber die u volgt in uw werkzaamheden als kamerlid. Met hun mobieltjes met camera zijn ze allen lid van de Geenstijl-Stasi. Alle rafelrandjes van de maatschappij worden meedogenloos gefilmd en op internet gezet. Denkt u eens in: beelden van Tante Truus haar doorligwonden, foutje van het verpleegtehuis, maar wilt u er mee geconfronteerd worden? Gekonkel in de Tweede Kamer? De gebrekkige hygiëne in ziekenhuiskeukens? Vul maar in. Onze maatschappij is niet zo perfect en pubers zullen onze hypocrisie genadeloos weergeven.

Het is daarom dat we ons realiseren dat de maatschappelijke stage aan niemands vraag beantwoord, niet van de puber en niet van de maatschappij. Het is beter dat we de puber negeren, zoals hij ons negeert, na een paar jaar komt alles weer goed.

2009Z09805

Vragen van het lid Van der Ham(D66) aan de ministers van Economische Zaken en van Financiën  over het beperkte budget voor  Innovatie Prestatie Contracten (IPC). (Ingezonden 27 mei 2009)

Weet u nog dat ik in december samen met het lid Aptroot (VVD) een motie ingediend heb, waarbij u gevraagd wordt om te kijken of er meer geld is voor de Innovatie Prestatie Contracten?

Voorzitter,

Vier dagen voor publicatie van de Voorjaarsnota vraag het lid Van der Ham (D66) naar de inhoud van deze nota. Geduld is duidelijk niet meer van deze (twitterende) generatie. Hij vraagt of hij het cadeautje krijgt waar hij om gevraagd heeft. Uit het feit dat hij dit vier dagen voor publicatie van de Voorjaarsnota vraagt, valt al af te leiden dat hij in een uitgelekte versie van de Voorjaarsnota al heeft gelezen dat hij dit niet krijgt.

Net als dhr. Van der Ham vinden wij de Innovatie Prestatie Contracten van groot belang. Niet voor niets hebben we het budget voor dit jaar verdubbeld. Ook dit jaar zijn er weer meer aanvragen dan dat we kunnen honoreren. Ons inziens is dit fantastisch. Op deze wijze hoeven we alleen de aanvragen die een dikke negen scoren te honoreren en niet de twijfelachtige zesjes. Voor diegenen die niets gekregen hebben, harder werken de volgende keer, een zes is niet goed genoeg.

En helaas gold ook bij deze voorjaarsnota, het geld is op. Er is niet meer, in ieder geval niet voor de oppositie. Sorry, veel succes bij de volgende verkiezingen.